ნუგეში
სამარეში ვინც წევს,
ისმენს უცხო ხმას,
თეთრ შროშანთა სურნელს
ნეტარებით სვამს,
სამარეში ვინც წევს,
ხედავს წმინდა სხივს,
სერაფიმთა ნაზ ფრთებს,
თოვლის ფანტელს ცივს.
მართალია, კვდები
და სიცივეს გრძნობ,
ვეღარაფერს ხვდები,
ვეღარაფერს ცნობ.
მაგრამ მიხვალ ედემს,
მე ვევედრე ღმერთს,
ეს ასეა, ვიცი,
შენს თავს ვფიცავ ერთს.
Утешение
ისმენს უცხო ხმას,
თეთრ შროშანთა სურნელს
ნეტარებით სვამს,
სამარეში ვინც წევს,
ხედავს წმინდა სხივს,
სერაფიმთა ნაზ ფრთებს,
თოვლის ფანტელს ცივს.
მართალია, კვდები
და სიცივეს გრძნობ,
ვეღარაფერს ხვდები,
ვეღარაფერს ცნობ.
მაგრამ მიხვალ ედემს,
მე ვევედრე ღმერთს,
ეს ასეა, ვიცი,
შენს თავს ვფიცავ ერთს.
Утешение
Кто лежит в могиле,
Слышит дивный звон,
Самых белых лилий
Чует запах он.
Кто лежит в могиле,
Видит вечный свет,
Серафимских крылий
Переливный снег.
Да, ты умираешь,
Руки холодны,
И сама не знаешь
Неземной весны.
Но идешь ты к раю
По моей мольбе,
Это так, я знаю.
Я клянусь тебе.
Система Orphus