ინდაური

Николай Гумилёв : электронное собрание сочинений.
http://gumilev.ru/

Василий Гулеури
ინდაური

ჩემს მახსოვრობას ბავშვობის დროდან
შემორჩა ჭრელი, ფერადი მდელო.
ამაყს, გაფხორილს და ამპარტავანს
ინდაურს ჰქონდა იქ სამფლობელო.

მედიდურსა და ბოროტს ნისკარტი
ჰქონდა წითელი, ვით ცეცხლის ალი.
ასაკის გამო, (ოთხი წლის ვიყავ),
ვერც კი მამჩნევდა მე მისი თვალი.

არც შოკოლადი, არც კარამელი,
არც ანანასის სასმელი ტკბილი
არ მამშვიდებდა, ვერ მიქარწყლებდა
გულში ღრმად გამჯდარ სირცხვილს და ტკივილს.

და კვლავ მეწვია დიდი ტკივილი,
ბავშვობის წლების სირცხვილი მფარავს:
შენ, სათაყვანო, ავი ღიმილით
და სიამაყით მპასუხობ: “არა!”

მაგრამ ცხოვრება თავის გზით მიდის,
გაივლის ტრფობა, სევდა რომ ახლავს
და მოგიგონებ ერთ დროს ღიმილით,
როგორც ვიგონებ ინდაურს ახლა.

Просьба обо всех замеченных ошибках и опечатках сообщать по адресу gumilev.ru@gmail.com
При использовании материалов сайта ссылка остается на вашей совести
1997-2012, «Николай Гумилёв : электронное собрание сочинений»
http://gumilev.ru/