Николай Гумилёв : электронное собрание сочинений.
http://gumilev.ru/

---

Хачик Манаселян
Ներկայի մարդկանց

Ինչու՞ չենք արդյոք նշանավորում
Մեր մտածմունքը կրակոտ դողով,
Այլ արցունքո~վ ենք օդը հեղեղում
Եվ մեր ստահոդ, սին երազներով:

Այն չէ՞ պատճառը, որ մենք ապարդյուն՝
Առանց կարոտի ու երանության,
Ուզում ենք գծել սեփական պարույր
ժամանակի մեջ և Անհունության:

Պատճառն այն չէ՞, որ անթափանց մթնում՝
ճոխություններով, ցնորհներով լի,
Դժնի նշաններն ենք անվերջ թողնում
Մեր անզորության, հոգնությունների:

Եվ երբ ի մի գան տաճարում գալիք
Մեր տեսիլքների դասերը ուրախ,
Կվերածվեն կոշտ, ծանր քարերի
Նոր ճամփա ելնող սերնդի համար:

---

Просьба обо всех замеченных ошибках и опечатках сообщать по адресу gumilev.ru@gmail.com
При использовании материалов сайта ссылка остается на вашей совести
1997-2012, «Николай Гумилёв : электронное собрание сочинений»
http://gumilev.ru/